دکتر محمدهادی قطعی

دکتر محمدهادی قطعی -

از سال 80 تا 86 که ریاست بخش شیمی را بعهده داشتم خاطرات زیادی دارم .  
 یک روزچهار شنبه حدود ساعت 6 بعداز ظهرکه بخش خلوت بود صدایی از سالن بخش می آمد که البته بی سابقه نبود. در آن ساعت کسی را برای پیگیری نداشتم . به سالن بخش که نزدیک شدم صدای گفت وگوی دو نفر شنیده میشد. درب را که باز کردم دکتر فیروزآبادی را دیدم که نشسته و دانشجوی او سمینار خود را ارایه و تمرین می کرد. در لحظه ورود من به سالن دکتر فیروز آبادی  دانشجو را راهنمایی می کرد و نجوا گونه اینچنین می گفت: "کم گوی گزیده گوی چون در" . ادای احترام کردم و رفع مزاحت. موضوع سخن و فحوای کلام مشخص بود. چه زیبا و چه جامع در تمام ابعاد آرایش و پیرایش می‌کند: می‌گوید چگونه از گزافه‌گویی بپرهیز و چگونه از زیاده گویی دوری کن تا جامعیت کارت جلوه کند و حاصل کارت موثر واقع شود.